þorkell.annáll.is

AnnállÁhorfGeymslanHugrenningarKvikmyndirPrívatSkrifTrúmál

« Ef þú lest þetta ekki til enda og sendir áfram þá… · Heim · Litróf trúarinnar og trúarandstæðingarnir »

Draumar – Ein af ástæðunum fyrir því að ég trúi á tilvist hins andlega

Þorkell @ 15.55 11/8/03

Það hafa verið nokkuð fjörugar umræður á annál Árna Svans upp á síðkastið um allt milli himins og jarðar sem snertir trú. Þar byrjaði ég að ræða um drauma og annað sem sannar fyrir mér tilvist hins andlega. Mig langar að taka umræðuna upp hérna og gera betur grein fyrir reynslu minni en ég ákvað að draga mig úr umræðunum á lista Árna Svans vegna þess að ljóst var að að vissir trúarandstæðingar höfðu ekki vilja til að ræða málin, heldur var markmiðið n.k. sjálfskipuð krossferð gegn trúuðum með tilheyrandi fúkyrðum og stælum (sjá einnig skrif mín í umræðunum á annáli Árna Svans).

Ein af ástæðunum fyrir því að ég trúi á tilvist hins andlega er reynsla mín af draumum. Fyrir mér sanna þessir draumar tilvist hins andlega. Ég vil taka það fram að ég er ekki að tala um táknræna drauma, sem maður þarf að styðjast við draumráðningabækur til að skilja, heldur drauma sem rætast bókstaflega. Hér er eitt dæmi:

Ég var sendur í sveit þegar ég var barn. Þetta var gert í gegnum félagsmálaráðuneytið og því fór ég aldrei til sama sveitabæjarins tvisvar. Eitt skiptið kom ég á sveitabæ, seint að kveldi. Ég fór að sofa án þess að vita nokkuð um fólkið sem bjó þar, mundi varla hvað það hét. Um nóttina dreymdi mig að síminn hringdi og húsmóðirin svaraði. Henni var tjáð í símanum að móðir hennar væri látin og fór hún þá að hágráta. Um morguninn velti ég því fyrir mér hvort hún ætti móður á lífi og hvernig stæði á þessum draumi. Í því hringir síminn og hún svarar. Eftir smá tíma fór hún að gráta en seinna um daginn var mér tjáð að móðir hennar væri látin.

Fyrir mér sanna slíkir draumar tilvist hins andlega. Ástæðan er sú að efnið er fast í tíma. Það getur ekki farið fram eða aftur í tímann. Ef heimurinn væri aðeins efni gæti ég ekki hafa vitað um óorðnahluti. Því komst ég að þeirri niðurstöðu að gera þyrfti ráð fyrir því að til væri eitthvað meira en efni, þ.e. það sem við köllum andlegt.

Þessi reynsla mín var reyndar útskýrð þannig á umræðulista Árna Svans að minnið væri að svíkja mig.

  • Í fyrsta lagi er mjög auðvelt að forðast umræður með því að koma með slík rök. Í raun verður öll reynsla marklaus því það er alltaf hægt að koma með slíkar ásakanir. Og þar sem reynsla manna er í raun grunnur tilvistar þeirra er lítið eftir ef ekki er hægt að vísa til hennar.
  • Í öðru lagi hefur þetta gerst allt of oft til þess að ég geti afgreitt draumana svo auðveldlega.
  • Í þriðja lagi hef ég stundum sagt fólki sem mig dreymir um hvað myndi gerast, og því er þetta ekki bara bundið við mína eigin minningu.

En það eru ekki bara draumar sem sanna fyrir mér tilvist hins andlega. Ég hef oft fundið á mér þegar eitthvað gerist í lífi annarra, og fyrir þessu hef ég margar sannanir og mörg vitni. Ég vissi t.d. þegar konan mín lenti í bílslysi áður en hún kom heim og bar mér fregnirnar. Ég fann það bara á mér. Um leið og hún gekk inn um dyrnar spurði ég hana hvað hafi komið fyrir bílinn án þess að ég hafi litið út um gluggann og vitað að henni var keyrt heim.

Ég hafði svipaða reynslu þegar næst-elsta dóttirin fæddist. Lindita var lögð inn á sjúkrahús, eftir sex mánaða meðgöngu, vegna þess að hún fékk meðgöngueitrun. Þar hafði hún verið í nokkurn tíma, en eitt kvöldið vissi ég að eitthvað var að gerast. Ég var sannfærður um að síminn myndi hringja því það væri eitthvað að hjá Linditu. Síminn hringdi en vinur minn var í símanum vegna máls sem kom konunni minni ekkert við. Eftir að ég hafði talað við hann var þessi tilfinning enn sterkari en áður og í því hringdi síminn og mér var tjáð að Lindita væri orðin fár veik. Ég fór upp á sjúkrahús en var tjáð að ekkert yrði gert fyrr en með morgninum. Mér var því sagt að fara heim og sofa. Þau myndu síðan hringja í mig þegar ég ætti að koma aftur. Ég gerði það en á kl. sjö um morguninn vaknaði ég upp sannfærður um að síminn myndi hringja. Ég var svo sannfærður að ég gekk í átt að símanum til að svara honum áður en hann hringdi. Í því sem ég var að koma að símanum hringdi hann og mér var tjáð að koma strax upp á spítala.

P.s. Ef þið viljið tjá ykkur um þessi málefni þá vinsamlegast gerið það málefnalega. Öllum ómálefnalegum svörum, skætingi eða stælum verður eitt út af annálnum.

url: http://thorkell.annall.is/2003-08-11/15.55.57/

Athugasemdir

Fjöldi 14, nýjasta neðst

Matti @ 11/8/2003 19.18

“P.s. Ef þið viljið tjá ykkur um þessi málefni þá vinsamlegast gerið það málefnalega. Öllum ómálefnalegum svörum, skætingi eða stælum verður eitt út af annálnum.”

Svona fyrirvari er nú ekki beinlínis hvetjandi, sérstaklega þegar þú hefur sýnt að þú villt ekki samþykkja aðrar mögulegar skýringar á þessum frásögnum.

Líði þér vel í þinni trú.

Ein spurning að lokum, trúir þú á geimverur. Þ.e.a.s. geimverur sem koma til jarðar, ræna fólki um miðjar nætur og troða einhverjum járnstöngum upp í endaþarminn á því? Spurninguna set ég fram af fullri alvöru.

Þorkell @ 11/8/2003 20.41

Komdu endilega með aðrar skýringar hér á þessari síðu Matti. Mér þætti einnig vænt um ef þú lætir ekki aðeins slóð á aðrar síður duga, heldur rækir kenningarnar sjálfur.

Hvað geimverur varðar þá veit ég vel hvert þú ert að fara með því. En spurðu þig að þessu: Hvort heldur þú að sé algengari reynsla fólks; að draumar þeirra rætast eða að geimverur steli því til að reka járnstauta upp í endaþarminn?

Með þinni röksemdafærslu stenst engin reynsa, því hún gæti mögulega verið af sama toga og geimveru-stautarnir. Verðum við ekki að greina á milli algengra fyrirbæra og fágætra?

Komdu sem sagt endilega með útskýringar.

Hvað geimverurnar varðar þá hef ég mínar efasemdir en ég myndi aldrei útiloka slíkt.

Hugrún @ 12/8/2003 14.07

Hæ!! Mikið er ég fegin að heyra í þér Keli minn…ekkert innlegg í langan tíma!!!

Ég var einmitt að hugsa um þetta um daginn. Mig dreymir nefnilega stundum drauma sem eru nákvæmir, þ.e. ekki á þann veg sem útskýrt er með draumaráðningabókum. Þegar ég var í framhaldsskóla þá dreymdi mig eina nóttina náttúruhamfarir. Ég hugsaði svo sem ekkert meira um það fyrr en eftir 3 daga þegar fór að gjósa undir Vatnajökli. Þá gerði ég það að gamni mínu að skrifa í skóladagbókina mína daginn sem mig dreymdi drauminn og daginn sem gosið var. Nokkrum dögum síðar (man ekki nákvæmlega hve mörgum) dreymdi mig aftur svipaðan draum um náttúruhamfarir og ég skráði það strax í skóladagbókina…og viti menn 3 dögum seinna flæddu ár yfir alla bakka sína (afleiðingar gossins) og mikið tjón varð…

Ég hef ekki talað við marga um þetta en flestir virðast vera á þeirri línu að mann dreymi ekki hlutina eins og þeir eigi eftir að gerast, heldur bara táknrænt. Sú er ekki raunin með mig.

Hugrún @ 12/8/2003 14.22

Annað sem sannar fyrir mér tilvist hins andlega er atvik sem ég lenti í þegar amma mín dó fyrir 8 árum.

Þá gengum við afi í gegn um sama ferlið, án þess að vita af hvort öðru, enda í sitthvorum landshlutanum. Amma hafði verið veik af krabbameini á sjúkrahúsi í langan tíma, og einn daginn, án þess að nokkurt tilefni væri til sótti að mér þreytu um þrjúleytið. Ég var svo hálfmeðvitundarlaus allan daginn, en varð vör við að mamma kom heim úr vinnunni og talaði aðeins við mágkonu sína og fór svo út. Loks vaknaði ég úr mókinu rúmlega 7 um kvöldið, ferlega kvíðin því ég var svo viss um að amma væri dáin. Um klukkutíma seinna komu pabbi og mamma heim og sögðu mér fréttirnar, ég vissi það samt áður en þau sögðu nokkuð. Nokkrum árum seinna frétti ég að afi hafði upplifað það sama, þ.e. sofnað á sama tíma og vaknað á sama tíma.

Ömmu byrjaði að hraka mjög hratt um þrjú og dó svo rétt rúml. sjö um kvöldið, þegar ég og afi vöknuðum.

EF þetta er ekki andlegt þá veit ég ekki hvað það er

Þorkell @ 12/8/2003 15.14

Takk fyrir innleggið Hugrún. Gaman væri að heyra hvort aðrir hafi svipaða reynslu.

Ég bíð einnig spenntur eftir frekari skrifum frá Matta.

eva @ 12/8/2003 22.58

Veistu Keli, ég er svona líka! Ég finn ýmislegt á mér. Stundum fæ ég t.d. á tilfinninguna að ég hljóti að vinna í lottóinu næst eða að einhverjum sem mér þykir vænt um líði illa. Að vísu kemur það sem ég finn á mér ekki nærri því alltaf fram, t.d. hef ég aldrei fengið lottóvinning og ég hef oft haft samband við góðan vin vegna slæms draums eða tilfinningar og komist að raun um að það er bara allt í fína hjá honum. Er það sem ég finn á mér alltaf “andleg reynsla” eða er það bara “andlegt” ef það kemur fram?

Og hvernig skýrir þú drauma sem eru bara samhengislaust bull? Eru þeir líka “andleg reynsla”? Er það “andleg reynsla” þegar mig dreymir að gott og yndislegt fólk sem mér þykir vænt um geri hræðilega hluti?

Reyndar hélt ég að orka væri ein forsenda hugsunar og eðlisfræðikennarinn minn stóð alltaf á því fastar en fótunum að orka væri efnisleg. En það er kannski misskilningur?

eva @ 12/8/2003 23.27

Já og Keli, af þú nefnir í svörum við pistli Árna Svans að rannsóknir hafi sýnt fram á áhrifamátt bæna. Ég efast um að rannsóknir á bölbænum þyki siðferðilega réttlætanlegar en sjálf er ég sannfærð um mátt þeirra þótt ég telji ólíklegt að nokkur guðdómleg vera sé þar að verki.

Við höfum tilhneigingu til að þakka guði eða öðrum andlegum fyrirbærum þann árangur sem næst þegar hann er jákvæður en finnst nokkrum líklegt að guð svari bænum mínum með því að kalla ógæfu yfir annað fólk? Ekki það nei? Af hverju er hatur þá svona áhrifaríkt?

Vísindalegar rannsóknir sýna líka fram á að fólk getur náð árangri í nánast hverju sem er með því að “endurforrita hugann”. Slík endurforritun er í eðli sínu náskyld bæninni en byggir hins vegar ekki á trúarlegum grundvelli. Þú getur t.d. nálgast upplýsingar um þetta fyrirbæri í bókum Brians Tracy.

Þorkell @ 13/8/2003 10.44

Ég held að það séu til margar tegundir drauma, svo sem:
Martröð
Endurupplifun þess sem gerðist yfir daginn
Merkingarlaust bull
og svo draumar sem hafa merkingu.

Það má vel vera að við veljum það sem rætist og hunsun það sem rætist ekki, en það skýrir ekki út fyrir mér hvernig ég dreymdi nákvæmlega það sem átti eftir að gerast. Ég geri mér grein fyrir því að þessi reynsla mín er ekki sönnun fyrir aðra. Hún er hins vegar sönnun fyrir mig og verður það áfram þangað til ég fæ aðrar og betri skýringar.

Ég vil þó taka fram að þetta er ekki eina ástæðan fyrir því að ég trúi á tilvist hins andlega, enda væri trú mín byggð á sandi ef svo væri.

Hvað bölbænir varðar þá sé ég ekki ástæðu til að ræða það fyrr en þú sýnir mér fram á rannsóknir sem sanna áhrifamátt bölbæna. Þangað til eru þetta bara ágiskanir og sem slíkar að sjálfsögðu ekki haldgóð rök.

Matti @ 14/8/2003 17.29

Eftir að hafa skoðað viðbrögð þín við svörum mínum í þræðinum hjá Árna ákvað ég að láta staðar numið. Þú tekur ábendingum um aðrar jarðbundnar skýringar persónulega og þannig er einfaldlega ekki hægt að ræða svona málefni.

Þorkell @ 14/8/2003 19.01

Ég tek þær ekki persónulega Matti, heldur fer bara fram á skynsamlega umræðu. Bíð enn eftir svari.

eva @ 15/8/2003 22.43

Ég get ekki bent þér á vísindalegar rannsóknir á áhrifamætti bölbæna og vona sannarlega að enginn sé nógu siðlaus til að gera slíkar tilraunir á fólki. Sjálf hef ég lent í því að óska einhverjum ills í reiði og fá ósk mína uppfyllta, sjálfri mér til mikillar hrellingar.

Ég man hinsvegar eftir athyglisverðu viðtali við garðyrkjumann í sjónvarpinu. Það eru mörg ár síðan, a.m.k 15 kannski fleiri. Þessi garðyrkjumaður hafði beðið fyrir einu blómi og hvatt það til að blómstra en sagt öðru blómi (í öðru herbergi) að nú væri að koma vetur svo það væri vonlaust fyrir það að ætla að blómstra eða taka vaxtarkipp. Bæði blómin sýndu greinileg viðbrögð og ekki nóg með það heldur hafði ræðan einnig áhrif á önnur blóm sem voru í herbergjunum.

eva @ 15/8/2003 22.45

Þar sem blóm hafa ekki heyrn, má ætla að hugarfar okkar eða útgeislun hafi umtalsverð áhrif, bæði góð og slæm. Ef þú ert því sammála væri viðeigandi að þú skýrðir þátt guðdómsins í áhrifum neikvæðra hugsana og/eða bæna. Ekki snúa þig út úr þessu með því að neita að ræða annað en það sem er vísindalega sannað. Þú ert sjálfur að ræða tómar ágiskanir með þessum draumadæmum svo vertu sjálfum þér samkvæmur Keli.

Þorkell @ 15/8/2003 23.21

Eva: Ég mun “ekki snúa” mig “út úr þessu” Eva, enda er tilgátan óvitlaus og allrar athygli verð. Ég er þér sammála að hugarfar og útgeislun hefur áhrif. En ætli það sé af efnislegum ástæðum eða andlegum?

Matti @ 16/8/2003 23.00

Jarðbundin skýring á blómamálum er svona; þar sem garðyrkjumaðurinn vissi fyrir hvaða blómum hann bað og hvaða blóm fengu kaldvar kveðjur hugsaði hann *ósjálfrátt* ekki á sama hátt um blómin. Hann lét þetta rætast.

Ástæðan fyrir því að vísindamenn leggja hart að sér að hanna tvíblindar tilraunir er til að koma í veg fyrir þennan möguleika.

Lokað er fyrir athugasemdir.

© þorkell.annáll.is · Færslur · Ummæli