“Fertugur karlmaður…”
Þorkell @ 15.49 4/4/09
Nú er bara vika þangað til ég verð fertugur karlmaður og það er undarleg tilfinning. Ég minnist þess þegar maður heyrði talað um karlmenn á fertugsaldri sem létust af slysförum og maður hugsaði með sér: “Jæja, hann hefur þá alla vega lifað nógu lengi.”
Mér fannst ekkert mál að verða þrítugur. Það var bara gaman. En einhverja hluta vegna finnst mér þessi tímamót ægilega stór. Hugurinn leitar til skólafélaga sem ég hef ekki séð síðan ég var táningur, fólk sem ég var gjörsamlega búinn að gleyma. Allt í einu finn ég svo mikla samstöðu með þessu fólki og þörf fyrir að vita hvað á daga þeirra hefur drifið.
Ég hugsa einnig til þess þegar ég var yngri og horfi hneykslaður á allt þetta “gamla” fólk sem hafði “gefist upp”. Naut bara hversdagslegra hluta og hafði lítinn áhuga á byltingum og ævintýrum. Nú átta ég mig á því að ég hef komist að sömu niðurstöðu og þetta “gamla” fólk. Hamingjan felst í hinu hversdagslega. Í hlátri yfir kaffibolla eða göngutúr út í skógi.
Fyrir stuttu las ég bréf sem ég hafði sent mömmu fyrir langa löngu og brá mér verulega, því ég þekkti ekki þennan dreng sem skrifaði bréfið. Eða kannski vildi ég bara ekkert þekkja hann. Mér fannst hann hrokafullur, sjálfumglaður og leiðinlegur.
Og nú er ég að verða fertugur karlmaður, maður sem unglingar hrista hausinn yfir og hefðu litla samúð með þótt ég færist í bílslysi. Mér finnst eins og ég standi hinu megin við “múrinn” og að einhver hafi læst dyrunum.
Já það er undarlegt að verða fertugur karlmaður… Ætli ég sé sá eini sem upplifi þetta svona?
Nú hlakka ég til að verða almennilega gamall og fá vísdómsjaxla… Það er alltaf eitthvað til að hlakka til, fyrstu gráu hárin, þegar maður tekur eftir því að kollvikin hækka, þegar maður fer að labba eins og önd vegna bumbunnar… Þetta eru allt þroska og vísdómsmerki, sýnir að við erum að ná háum aldri og getum miðlað af okkur þeirri visku sem við höfum safnað… Yeah baby 
Árni Svanur @ 4/4/2009 17.00
Ég er svo ungur að þetta er ekki enn minn reynsluheimur. Ég er líka svo ungur að ég man vel eftir þrjátíu-og-níu-ára-afmælinu hennar mömmu. Eitt af því sem hún fékk í afmælisgjöf var forláta barmmerki sem á stóð „39 forever“