Hér að neðan er að finna B.A. ritgerð mína um söguna af Adam og Evu. Njótið.
Það er áhugavert að skoða trúarkenningar út frá guðlausum forsendum. Náðarhugmynd kristindómsins er gott dæmi.
Já, fólk á að halda sér við það sem það hefur vit á. Hannes Hólmsteinn leggur út af miskunnsama samverjanum á síðu sinni en ég held ég hef aldrei séð jafn furðulega (og langsótta) útleggingu á texta Biblíunnar. Þar segir:
Ég hef mikið velt trú og guðleysi fyrir mér upp á síðkastið og þá sérstaklega spurningunni hvort ég vildi trúa á Guð þótt hann væri í raun og veru ekki til. Þetta hljómar kannski fáranlega í eyrum sumra því við lítum svo á að sannleikurinn sé sagna bestur og að þekking sé ávallt betri en vanþekking. Ég er hins vegar ekki svo viss.
Ég vil kynna nýtt hugtak til sögunnar. Trúfælni eða Faith-Phobia á ensku.
Á vefsíðu Rafiðnaðarsambands Íslands er að finna sögu rafmagnsins. Þar rakst ég á áhugaverða útskýringu á örkinni og altarinu í musterinu (en það eru til lýsingar á því að menn hafi dáið við að snerta örkina).
Ég er að undirbúa fyrirlestur um tengsl á milli Jobsbókar og kvikmyndarinnar Jude (1996). Við undirbúninginn rifjaði ég upp ritgerð sem ég skrifaði í námskeiði hjá Daniel Simundson. Ég verð að segja að ég er bara nokkuð ánægður með hana ennþá.
Ég er oft spurður um merkingu dæmisögunnar af rangláta ráðsmanninum í Nýja testamentinu. Mig langar því að tjá mig smávegis um hana.
Mikið hefur verið rætt um höfuðklútabannið í Frakklandi. Hér eru mínar niðurstöður eftir að hafa skoðað þetta mál svolítið.
Ég hef mikinn áhuga á því að skoða hvernig trú og siðferði birtist í menningunni, og þá sérstaklega hvernig unnið er með trúarrit. Sjálfur hef ég haldið því fram að það sé enn verið að skrifa Biblíuna og að flestir höfundar hennar séu ekki enn fæddir.
Þessa dagana er ég að skrifa fyrirlestur um höfuðklútabannið í Frakklandi en hann verður fluttur á samdrykkju heimspekinemenda og guðfræðinemenda á fimmtudaginn. Því meira sem ég rannsaka þetta mál þeim mun sannfærðari verð ég um ranglæti og heimsku þessara laga.